Alexander VolkanovskivsMovsar Evloev
Tutaj mimo wszystko skłaniam się w stronę Volkanovskiego. Evloev ma mocne zapasy i potrafi łączyć je ze stójką, ale samo obalenie nie oznacza jeszcze utrzymania Australijczyka na plecach. Pierwsza walka z Islamem Makhachevem pokazała, jak dobrze Alexander potrafi bronić sprowadzeń, pracować przy siatce i wracać do stójki. Nie wykluczam kilku obaleń Movsara, tylko nie zakładam, że automatycznie przełożą się one na długą kontrolę. Najbardziej spodziewam się taktycznego pojedynku, w którym doświadczenie i korekty Volkanovskiego mogą zrobić różnicę w rundach mistrzowskich. To trudne wskazanie, ale bardziej ufam jego defensywnym zapasom i taktyce. Właśnie dlatego oddzielam liczbę sprowadzeń od czasu rzeczywistej kontroli. Po szybkim powrocie na nogi Alexander znów może punktować i odbudowywać własny rytm. Sama aktywność zapaśnicza Movsara nie przekreśla więc argumentów mistrza w stójce.
Petr YanvsMerab Dvalishvili
Tutaj idę w stronę Yana, a najważniejszym punktem odniesienia jest dla mnie rewanż. Petr wygrał go jednogłośnie przy punktacji 49-46, 49-46 i 48-47, lepiej odpowiadając na presję zapaśniczą Meraba. Dvalishvili nadal ma świetną kondycję, ponawia wejścia w nogi i potrafi wymuszać długą pracę w defensywie. Pytanie, co nowego zaproponuje przeciwko rywalowi, który zna już ten rytm. Według mnie Yan ma lepszą stójkę i potrafi wykorzystać moment po obronionym sprowadzeniu do własnej ofensywy. Bardziej ufam jego boksowi oraz doświadczeniu wyniesionemu z poprzedniego zwycięstwa. Merab będzie próbował odbierać mu czas na ustawienie boksu, a nie tylko przewracać. Jeśli Petr zatrzyma wejście i od razu odpowie ciosami, presja nie musi oznaczać przewagi Gruzina. Dla mnie właśnie jakość tych odpowiedzi jest ważniejsza niż sama liczba prób obaleń.
Lone’er KavanaghvsRamazan Temirov
Tutaj bardziej przemawia do mnie Temirov. Kavanagh ma dobrą technikę i potrafi pracować na dystansie, ale nie podoba mi się dla niego scenariusz ciągłej obrony przed mocno nacierającym rywalem. Jego ostatnia porażka przyszła przez poddanie z Brandonem Royvalem, więc oceniania Brytyjczyka nie można ograniczać do samej stójki. Temirov wnosi dynamikę, mocne ręce i presję, którą może utrudniać spokojne ustawianie akcji. Nie wykluczam dobrych momentów Kavanagha na dystansie, zwłaszcza jeśli zatrzyma pierwsze wejścia przeciwnika. Mimo tego bardziej ufam presji Temirova i jego argumentom w fizycznych wymianach. Nie sprowadzam tego do prostego porównania nazwisk z rekordów. Chodzi mi o to, czy Kavanagh dostanie czas na ustawienie technicznej stójki pod naporem rywala. Jeżeli Temirov stale będzie skracał dystans, Brytyjczyk może częściej reagować, niż sam rozpoczynać akcje.
Alexander VolkovvsRizvan Kuniev
Tutaj trochę wbrew oczywistemu kierunkowi idę w stronę Kunieva. Volkov dobrze operuje długimi prostymi i kopnięciami, więc pełny dystans będzie dla Rizvana najtrudniejszym miejscem tej walki. Widzę jednak scenariusz, w którym Kuniev regularnie skraca odległość, wchodzi w klincz i odbiera rywalowi miejsce przy siatce. Nie musi przez cały pojedynek dominować z góry, żeby zmuszać Volkova do defensywy i zabierać mu swobodę. Jeżeli nie przejdzie przez proste Alexandra, sam będzie płacił za kolejne próby wejścia. Mój kierunek pozostaje jednak po stronie fizyczności, klinczu i zapasów Kunieva. Przy siatce długość prostych Volkova nie będzie już dawała mu tej samej swobody. Jeżeli Kuniev zdoła stamtąd obalić, kontrola i ciosy z góry mogą pozwolić mu zabierać kolejne fragmenty rund. Dlatego dla mojego wskazania ważniejsze jest skuteczne dojście do klinczu niż otwarte wymiany.
Aaron PicovsLosene Keita
To dla mnie wyrównane zestawienie, ale minimalnie bardziej ufam Keicie. Pico ma moc w rękach, zapasy i potrafi bardzo szybko skracać dystans. Według mnie Losene może odpowiadać na to szybkością, pracą na nogach i kopnięciami, które utrudnią Aaronowi ustawienie mocnych uderzeń. Najważniejsze pytanie dotyczy skuteczności zapasów Pico oraz tego, czy po obaleniu utrzyma przeciwnika na ziemi. Jeśli będzie regularnie kontrolował Keitę, obraz pojedynku może być zupełnie inny. Jeżeli jednak większość walki zostanie w stójce, bardziej przemawiają do mnie mobilność i punktowanie z dystansu po stronie Losene. Nie wystarczy mi tu samo założenie, że szybszy zawodnik wygra. Keita musi przekładać mobilność na trafienia i kopnięcia, nie tylko uciekać przed presją. Jeżeli Pico zamknie mu przestrzeń i ustabilizuje kontrolę po obaleniu, przewaga na dystansie przestanie wystarczać.
Azamat MurzakanovvsDominick Reyes
Mimo zastrzeżeń po poprzednim występie nadal idę w stronę Murzakanova i jego wygranej przez KO/TKO. Azamat ma moc w rękach i nie potrzebuje wielu czystych trafień, żeby zmienić przebieg walki. Reyes jest długi i potrafi kopać, więc może mocno utrudniać mu wejścia do półdystansu. Nie traktuję jednak jego walki z Johnnym Walkerem jako dowodu nieustannego chaosu, bo było to ostrożne starcie na pełne trzy rundy. Tutaj kluczowe będą przygotowanie wejść Murzakanova oraz obrona przed kopnięciami. Bardziej niż dominację przez cały dystans widzę moment, w którym Azamat trafia mocnym ciosem i wykorzystuje otwarcie w defensywie Reyesa. Dłuższy zasięg Reyesa oznacza, że Azamat nie może bezkarnie wchodzić po prostej. Potrzebuje dojścia na odległość, z której rzeczywiście wykorzysta siłę rąk. Właśnie ten moment skrócenia dystansu, a nie samo napieranie do przodu, jest dla mnie kluczem do jego skończenia.
Nikita KrylovvsAbdul Rakhman Yakhyaev
Tutaj mocno skłaniam się w stronę Yakhyaeva i skończenia przed czasem. Krylov ma doświadczenie oraz dobry parter, ale jego defensywa w wymianach budzi moje wątpliwości. Yakhyaev jest dynamiczny, mocno uderza i również ma umiejętności parterowe, więc nie widzę dla Nikity oczywistej, bezpiecznej drogi przez zapasy. Każde wejście w półdystans może oznaczać zderzenie z szybką odpowiedzią rywala. Nie zakładam długiej dominacji, bo jedno czyste trafienie może zmienić sytuację. Mój scenariusz pozostaje taki jak w notatkach: Yakhyaev przez KO/TKO, bez ogłaszania tego wyniku przed walką. Parter Krylova nie znika z tej analizy, ale nie traktuję go jako automatycznego rozwiązania. Jeżeli nie zdoła spokojnie narzucić zapasów, będzie musiał wracać do wymian, w których widzę dla niego największe zagrożenie. Dynamika Yakhyaeva może wtedy uwydatnić błędy defensywne Nikity.
Abus MagomedovvsCam Rowston
Tutaj idę w stronę Magomedova. Najbardziej przemawiają do mnie doświadczenie Abusa i większa liczba narzędzi, którymi może rozgrywać pojedynek. Jest długi, korzysta z prostych oraz kopnięć i nie musi ograniczać się do jednej płaszczyzny. Nie pomijam jego problemów z rozłożeniem sił, szczególnie gdy początek nie przynosi szybkiego rozstrzygnięcia. Jeśli rywal narzuci presję, według mnie może nadziewać się na proste i kopnięcia, a wejście w zapasy również nie musi oznaczać łatwej drogi. Bardziej ufam wszechstronności Magomedova, choć jego kondycja pozostaje dla mnie ważnym znakiem zapytania. Nie chcę jednak mylić większej liczby narzędzi z nieograniczonym zapasem sił. Abus musi rozkładać akcje tak, żeby początkowa presja nie odbierała mu skuteczności później. Jeśli zachowa dystans i będzie wybierał momenty ataku, łatwiej wykorzysta atuty, za którymi tutaj idę.
Grant DawsonvsNurullo Aliev
Tutaj idę w stronę Alieva, bo nie traktuję Dawsona jak zawodnika nie do pokonania zapaśniczo. Amerykanin ma mocne zapasy i kontrolę, ale jego stójka nadal mnie nie przekonuje. Aliev również dysponuje zapleczem zapaśniczym, więc pytanie brzmi, co zrobi Dawson, jeśli nie będzie mógł regularnie obalać. Nie wykluczam prób wchodzenia w nogi i zabierania minut kontrolą, tylko nie zakładam łatwej dominacji. Jeśli Nurullo zatrzyma te zapasy i utrzyma znaczną część pojedynku na nogach, widzę dla niego szansę na skuteczniejsze trafianie. Właśnie możliwość neutralizacji najmocniejszej strony Dawsona najbardziej przemawia do mnie za Alievem. Nie zakładam przy tym, że zapasy obu zawodników po prostu się wyzerują. Dawson nadal może zabierać czas ponawianymi wejściami, nawet bez długiej kontroli. Aliev musi więc nie tylko zatrzymać sprowadzenie, ale też wykorzystać odzyskaną przestrzeń do własnych uderzeń.
UFC 333
| Walka | Mój typ | Przewidywanie |
|---|---|---|
| Colby ThicknessekontraAsaf Chopurov | Asaf ChopurovWygrana | |
| Abubakar VagaevkontraJacob Malkoun | Jacob MalkounWygrana | |
| Bolaji OkikontraDaniel Santos | Bolaji OkiWygrana | |
| Kody SteelekontraNoah Gugnon | Kody SteeleWygrana | |
| Iasmin LucindokontraNicolle Caliari | Iasmin LucindoWygrana |
Co oznaczają kwadraciki?
Kwadraciki to moja ocena prawdopodobieństwa. To autorska opinia, nie pomiar statystyczny ani gwarancja wyniku.
- 1 z 5Wysoka niepewność, wyrównane szanse
- 2 z 5Niepewność
- 3 z 5Średnie prawdopodobieństwo
- 4 z 5Wysokie prawdopodobieństwo
- 5 z 5Najwyższa ocena szans
Najważniejsze informacje, walki i wypowiedzi ze świata MMA. Bez zbędnego gadania.
