MMA • WIADOMOŚCI • WYNIKI
YouTubeFacebookInstagramTikTokWspółpraca

UFC Fight Night: Cortes-Acosta vs Walker - moje typowanie gali

UFC Vegas 124: moje spojrzenie na Walkera i Cortesa-Acostę, starcie Suarez z Jandirobą oraz pozostałe pojedynki. Stójka, zapasy, tempo i najważniejsze zagrożenia.

UFC•Autor: Lewy Sierpowy•Publikacja: •Aktualizacja: •10 min czytania
Johnny Walker i Waldo Cortes-Acosta na grafice UFC Fight Night.
Johnny Walker vs Waldo Cortes-Acosta. UFC Fight Night. · Źródło obrazu
TRYB CZYTANIA

Johnny WalkervsWaldo Cortes-Acosta

Tutaj wskazuję Waldo Cortesa-Acostę. Według mnie przewaga gabarytów i bardziej poukładany boks mogą pozwolić mu wypunktować Walkera.

Acosta ma dobry lewy prosty i potrafi ustawiać przeciwnika na dystansie. W tym zestawieniu chciałbym zobaczyć przede wszystkim spokojną pracę pięściarską, odcinanie miejsca i regularne trafianie, zamiast wdawania się w chaos. Jeżeli będzie zatrzymywał wejścia Brazylijczyka prostymi i wykorzystywał przewagę fizyczną w zwarciu, może odbierać mu kolejne fragmenty pojedynku.

Walker nadal pozostaje bardzo niewygodny. Ma duży zasięg, dobrze kopie i potrafi zaatakować w sposób, którego przeciwnik się nie spodziewa. Właśnie dlatego nie traktuję tej walki jako łatwej dla Acosty. W ciężkiej jeden błąd może odwrócić cały przebieg starcia.

Bardziej przekonuje mnie jednak scenariusz, w którym Waldo ogranicza szalone wymiany, zachowuje porządek w defensywie i zbiera punkty boksem. To moje wskazanie przy dużej niepewności, nie przekonanie o wyraźnej przewadze w każdej płaszczyźnie.

Tatiana SuarezvsVirna Jandiroba

W tym zestawieniu idę w stronę Tatiany Suarez. Według mnie jest bardziej kompletną zawodniczką, a jej zapasy i fizyczność mogą zdecydować o tym, gdzie będzie toczyła się walka.

Spodziewam się, że Suarez będzie w stanie bronić prób obaleń Jandiroby i sama wybierać momenty wejścia w klincz. Jeżeli nie pozwoli Brazylijce narzucić własnej kontroli, może regularnie przejmować inicjatywę przy siatce i szukać sprowadzeń na swoich warunkach. To właśnie przewaga w tych przejściach najbardziej przekonuje mnie do Amerykanki.

Nie oznacza to, że po obaleniu wszystko stanie się proste. Jandiroba świetnie pracuje z gardy, atakuje z pleców i potrafi wykorzystać pozostawioną szyję lub rękę. Tatiana musi więc stabilizować pozycję, a nie bezmyślnie wpadać w kolejne techniki kończące.

W mojej ocenie Suarez ma jednak narzędzia, żeby częściej narzucać swoją walkę i ograniczać ofensywę rywalki. Wskazuję Tatianę, ale przy tak dobrym parterze obu zawodniczek pozostawiam dużą ostrożność.

Elijah SmithvsDavey Grant

Tutaj młody, bardzo eksplozywny prospekt dostaje naprawdę doświadczonego przeciwnika.

Elijah Smith ma szybkość, moc i fizyczność, ale Davey Grant to zawodnik, który widział już praktycznie wszystko w UFC. Ma około 40 lat, natomiast nadal potrafi być bardzo niewygodny i nie można go skreślać wyłącznie przez metrykę.

Grant dobrze miesza uderzenia na korpus z ciosami na głowę, potrafi narzucać presję i zmuszać rywali do popełniania błędów. Dodatkowo ma naprawdę ogromne doświadczenie w trudnych, chaotycznych pojedynkach.

Smith będzie chciał wykorzystać przewagę szybkości i dynamiki. Jeśli od początku zacznie trafiać czysto, może sprawić weteranowi ogromne problemy.

Młody Amerykanin będzie musiał udowodnić, że potrafi nie tylko mocno uderzać, ale też odpowiednio rozkładać tempo i podejmować dobre decyzje przez pełne trzy rundy.

To może być dużo trudniejszy pojedynek dla Smitha, niż sugeruje sam wiek jego przeciwnika.

Lucas FernandovsBilly Elekana

Tutaj spodziewam się naprawdę wyrównanej walki, szczególnie jeśli Elekana zacznie regularnie mieszać stójkę z zapasami.

Fernando ma bardzo dobre warunki fizyczne, potrafi mocno uderzać i ma dość szeroki arsenał w stójce. Nie ogranicza się wyłącznie do prostych, lubi składać kombinacje i dobrze zmienia wysokość uderzeń.

Elekana jest jednak twardym zawodnikiem i potrafi przechodzić do grapplingu. Jeśli będzie w stanie dociskać Fernando do siatki i regularnie go obalać, może mocno ograniczyć jego ofensywę.

W stójce bardziej podoba mi się różnorodność Brazylijczyka, ale jego defensywne zapasy będą tutaj poddane poważnemu testowi.

Nie zdziwię się, jeśli Fernando będzie wygrywał długie fragmenty pojedynku na nogach, a Elekana będzie próbował ratować rundy klinczem i kontrolą.

Najważniejsze będzie to, czy Fernando potrafi zrywać uchwyty i szybko wracać na środek klatki. Jeśli zacznie długo stać pod siatką, nawet dobra stójka może mu nie wystarczyć.

Nina MiloševićvsPriscila Cachoeira

Tutaj bardzo podoba mi się zestawienie stylistyczne pod Ninę Milošević.

Cachoeira to zawodniczka, która od lat walczy w dosyć podobny sposób. Idzie do przodu, ma twardą głowę, potrafi mocno uderzyć, ale defensywnie zostawia naprawdę ogromne dziury.

Jest bardzo statyczna, często stoi wyprostowana i praktycznie nie korzysta z odpowiedniej pracy na nogach.

Milošević powinna mieć dużo miejsca na regularne trafianie, szczególnie na korpus. Jeśli będzie dobrze mieszała dół z górą, może z czasem coraz mocniej rozbijać Brazylijkę.

Cachoeira oczywiście potrafi dużo przyjąć i nadal iść do przodu, więc nie zakładałbym automatycznie szybkiego skończenia.

Natomiast technicznie według mnie różnica może być naprawdę widoczna.

Dodatkowo Nina ma również umiejętności parterowe, więc nawet jeśli dojdzie do klinczu albo sprowadzenia, nie powinna być tam całkowicie bezradna.

Najbardziej spodziewam się walki, w której Milošević będzie po prostu szybsza, celniejsza i będzie trafiała znacznie częściej.

Mitch RaposovsMarcos Degli

Tutaj wskazuję Marcosa Degliego. To mocny zawodnik z zapleczem LFA i według mnie ma narzędzia, żeby narzucić Raposo swoją walkę zarówno w stójce, jak i w parterze.

Brazylijczyk był mistrzem LFA, a kontrakt z UFC zdobył po poddaniu Parisa Morana w Contender Series. W mojej ocenie nie jest zawodnikiem ograniczonym do jednej drogi do zwycięstwa. Jeżeli znajdzie miejsce na pracę w stójce, może budować przewagę aktywnością i mocnymi akcjami.

Jeżeli natomiast pojedynek przejdzie do klinczu i parteru, widzę możliwość zajęcia pleców i szukania poddania. Właśnie ten scenariusz mocno do mnie przemawia: przejście za przeciwnika, ustabilizowanie pozycji i zmuszanie go do obrony przed duszeniem.

Raposo ma już doświadczenie w UFC, dlatego Brazylijczyk nie może traktować tego startu jak formalności. Nadal jednak bardziej przekonuje mnie wszechstronność Degliego. Według mnie może przejmować inicjatywę w różnych płaszczyznach i zdominować dłuższe fragmenty pojedynku.

Keiichiro NakamuravsOllie Schmid

Nakamura to japoński prospekt z efektowną, nieszablonową stójką.

Nakamura potrafi świetnie przyspieszać, lubi mocne kontry i momentami stylistycznie przypomina mi trochę Conora McGregora. Szczególnie jeśli chodzi o ustawianie uderzeń z dystansu.

Problem jest taki, że nie zawsze odpowiednio zabezpiecza się przy własnych akcjach.

Potrafi rzucać szerokie ciosy, mocno angażować się w pojedyncze trafienia i zostawiać miejsce na kontry.

Schmid może nie jest zawodnikiem, który zrobił ogromne wrażenie w UFC, ale ma swoje warunki fizyczne i doświadczenie. Jeśli będzie dobrze kontrolował dystans, może sprawić Japończykowi więcej problemów, niż niektórzy zakładają.

Nie oceniałbym Nakamury wyłącznie przez efektowne skończenia z wcześniejszej kariery. W UFC przeciwnicy znacznie lepiej reagują na takie akcje i dużo skuteczniej wykorzystują błędy defensywne.

Najważniejsze będzie to, czy Nakamura będzie potrafił narzucić swoją szybkość, nie wpadając przy tym na mocne kontry.

Gabriel LorencovsThomas Petersen

Tutaj wskazuję Gabriela Lorenco. Według mnie będzie w stanie obronić obalenia i wykorzystać stójkę, żeby naruszyć Petersena.

Petersen będzie próbował skracać dystans, dociskać Brazylijczyka do siatki i odbierać mu miejsce do zadawania mocnych uderzeń. Dlatego dla Lorenco kluczowe będą pierwsza reakcja na wejście w nogi oraz szybkie zrywanie uchwytów. Nie może pozwalać, żeby pojedyncza próba sprowadzenia zamieniała się w długą kontrolę.

Bardziej przekonuje mnie jednak scenariusz, w którym Lorenco utrzymuje walkę na nogach, odpowiada na skrócenia dystansu i wykorzystuje swoją dynamikę. Jeżeli zmusi Petersena do ponawiania nieskutecznych prób obaleń, może znajdować coraz więcej miejsca na mocne trafienia.

Nie twierdzę, że zapasy Amerykanina przestaną mieć znaczenie. Jeżeli Lorenco odda pozycję pod siatką i długo pozostanie na plecach, jego stójkowe argumenty zostaną ograniczone. Moje wskazanie opiera się na tym, że poradzi sobie z tym zagrożeniem i będzie skuteczniejszy w wymianach.

Karine SilvavsGabriella Fernandes

Tutaj idę w stronę Karine Silvy. W stójce oceniam obie zawodniczki jako zbliżone, natomiast przewagę Silvy widzę w zapasach i możliwościach przenoszenia walki do parteru.

Według mnie Karine będzie szukała klinczu, sprowadzeń i kontroli, zamiast opierać cały pojedynek na otwartych wymianach. Jeżeli narzuci tę płaszczyznę, może odbierać Fernandes swobodę pracy na nogach i zmuszać ją do ciągłej obrony.

Silva jest groźna w przejściach parterowych. Jeżeli Gabriella odda szyję, rękę albo nie zdąży zabezpieczyć pozycji po obaleniu, widzę możliwość zakończenia walki poddaniem. Nie uzależniam jednak swojego wskazania wyłącznie od szybkiego skończenia. Kontrola i regularne sprowadzenia mogą również prowadzić Karine do zwycięstwa na punkty.

Fernandes nadal może odpowiedzieć tempem i aktywnością w stójce. Silva musi rozsądnie gospodarować siłami, żeby własne próby zapaśnicze nie odebrały jej energii. Ostatecznie bardziej przekonują mnie jednak jej narzędzia do narzucania miejsca walki.

Jose DelanovsMurtazali Magomedov

Tutaj wskazuję Jose Delano. Według mnie jego defensywne zapasy pozwolą utrzymywać walkę w stójce, a tam będzie w stanie regularnie punktować Magomedova.

Wysoko oceniam Delano i nie traktuję go jako zawodnika, którego młodszy przeciwnik po prostu zdominuje samą presją. Najważniejsze będą zatrzymywanie pierwszych wejść w nogi, zrywanie klinczu i powrót na środek klatki. Jeżeli Jose poradzi sobie z tymi elementami, ograniczy jedną z najgroźniejszych części gry rywala.

Magomedov potrafi mieszać stójkę z zapasami i stwarzać zagrożenie w parterze. Nie można dawać mu łatwych pozycji ani zakładać, że po jednej obronionej próbie odpuści kolejne sprowadzenia. Delano będzie musiał zachować koncentrację i pracować również wtedy, kiedy pojedynek stanie się bardziej fizyczny.

Mimo tego bardziej podoba mi się scenariusz, w którym Jose broni obaleń i wygrywa wymiany na nogach. Według mnie to zestawienie może mocno zweryfikować oczekiwania wobec Magomedova na poziomie UFC. Wskazuję Delano, ale opieram tę opinię na skutecznej obronie zapasów, a nie na lekceważeniu zagrożenia ze strony rywala.

Austin BashivsCarlos Calderon

Tutaj Austin Bashi dostaje przeciwnika na zastępstwo i stylistycznie wygląda to dla niego naprawdę dobrze.

Bashi jest młody, bardzo dynamiczny i świetnie łączy stójkę z zapasami. Potrafi regularnie obalać, przechodzić pozycje i narzucać naprawdę mocną presję.

Calderon jest grapplerem, więc oczywiście nie można zakładać, że po pierwszym obaleniu będzie całkowicie bezradny.

Tylko że wejście na krótkim zastępstwie przeciwko tak intensywnemu zawodnikowi może być ogromnym problemem.

Bashi potrafi bardzo długo utrzymywać wysokie tempo. Nie daje przeciwnikom zbyt dużo miejsca na odpoczynek i cały czas ponawia kolejne próby sprowadzeń.

Jeśli Calderon nie będzie w stanie skutecznie zrywać klinczu i wracać do stójki, może spędzić bardzo dużo czasu na plecach.

Dodatkowo Austin potrafi dobrze pracować z góry i szukać poddań, więc sama obrona pierwszego sprowadzenia nie wystarczy.

Najważniejsze będzie to, czy Calderon wytrzyma fizycznie tempo rywala i będzie w stanie regularnie odpowiadać na jego zapasy.

Mantas KondratavičiusvsAndre Petroski

Tutaj przede wszystkim nie przekonuje mnie aktualna dyspozycja Petroskiego.

Amerykanin ma dobre zapasy i właśnie na nich opiera większość swojej gry. Problem jest taki, że kiedy nie może regularnie obalać, zaczyna wyglądać dużo gorzej.

W stójce zostawia sporo miejsca, potrafi przyjmować mocne ciosy i nie jest zawodnikiem, który dobrze odnajduje się w długich wymianach.

Kondratavičius jest bardziej fizyczny, potrafi mocno uderzać i ma narzędzia, żeby utrudniać przeciwnikowi wejścia w nogi.

I właśnie defensywne zapasy Litwina będą tutaj najważniejsze.

Jeśli będzie w stanie bronić pierwszych prób obalenia, zmusi Petroskiego do walki w dużo mniej komfortowej płaszczyźnie.

Dochodzi również kondycja. Petroski potrafi zwalniać z każdą kolejną minutą, szczególnie kiedy musi regularnie ponawiać nieudane próby sprowadzeń.

Nie wykluczam, że Amerykanin będzie miał swoje momenty zapaśnicze, ale jeśli nie utrzyma kontroli, może coraz częściej zbierać mocne ciosy w stójce.

SeokHyeon KovsWellington Turman

Tutaj mamy zawodnika, który potrafi bardzo dobrze łączyć zapasy ze stójką, przeciwko rywalowi wracającemu po długiej przerwie.

SeokHyeon Ko jest silny fizycznie, narzuca presję i potrafi regularnie przechodzić z mocnych uderzeń do obaleń.

Turman ma doświadczenie w UFC i potrafi dobrze pracować w parterze, ale ostatnie lata nie były dla niego szczególnie udane. Do tego dochodzi długa przerwa od startów, więc pojawia się pytanie o jego aktualne tempo i przygotowanie.

Największą różnicę widzę w fizyczności i aktywności Koreańczyka.

Ko powinien próbować od początku spychać rywala, zmuszać do defensywy i nie pozwalać mu spokojnie ustawiać własnych akcji.

Jeśli Turman nie będzie w stanie odpowiednio reagować na presję, może mieć duże problemy zarówno na nogach, jak i w parterze.

Oczywiście Brazylijczyk ma doświadczenie i potrafi wykorzystywać błędy rywali w grapplingu, więc Ko nie powinien bezmyślnie wchodzić w kolejne próby obalenia.

José SouzavsJonny Parsons

Tutaj kluczowe będą warunki fizyczne i ogromna przerwa od startów Parsonsa.

Souza jest dużo wyższy, ma znacznie lepszy zasięg i powinien korzystać z tego w stójce. Potrafi pracować prostymi i kontrolować przeciwnika na dystansie.

Parsons wraca po ponad trzech latach przerwy, więc trudno przewidzieć, jak będzie wyglądał jego timing, kondycja i reakcje na mocne trafienia.

To zawodnik, który lubi narzucać presję, skracać dystans i wdawać się w mocne wymiany.

Problem jest taki, że przy takich warunkach fizycznych Souzy może mieć naprawdę trudno z regularnym dochodzeniem do półdystansu.

Jeśli Brazylijczyk będzie dobrze pracował na nogach, zatrzymywał wejścia prostymi i nie pozwoli się zamykać pod siatką, może regularnie punktować.

Z drugiej strony Parsons jest twardy, lubi brudne walki i może próbować narzucić chaos, w którym przewaga zasięgu Souzy nie będzie aż tak istotna.

To zestawienie może być dużo bardziej wyrównane, jeśli Amerykanin skutecznie skróci dystans i zmusi rywala do częstych wymian przy siatce.

UFC Fight Night: Cortes-Acosta vs Walker

Walka, mój typ i przewidywanie
WalkaMój typPrzewidywanie
Waldo Cortes-AcostakontraJohnny WalkerWaldo Cortes-AcostaWygrana
Tatiana SuarezkontraVirna JandirobaTatiana SuarezWygrana
Davey GrantkontraElijah SmithElijah SmithWygrana
Billy ElekanakontraLucas FernandoLucas FernandoWygrana
Priscila CachoeirakontraNina MiloševićNina MiloševićWygrana
Keiichiro NakamurakontraOllie SchmidKeiichiro NakamuraWygrana
Gabriel LorencokontraThomas PetersenGabriel LorencoWygrana
Karine SilvakontraGabriella FernandesKarine SilvaWygrana
Jose DelanokontraMurtazali MagomedovJose DelanoWygrana
Austin BashikontraCarlos CalderonAustin BashiWygrana
Mantas KondratavičiuskontraAndre PetroskiMantas KondratavičiusWygrana
SeokHyeon KokontraWellington TurmanSeokHyeon KoWygrana
Jonny ParsonskontraJosé SouzaJosé SouzaWygrana
Mitch RaposokontraMarcos DegliMarcos DegliWygrana

Co oznaczają kwadraciki?

Kwadraciki to moja ocena prawdopodobieństwa. To autorska opinia, nie pomiar statystyczny ani gwarancja wyniku.

  • 1 z 5Wysoka niepewność, wyrównane szanse
  • 2 z 5Niepewność
  • 3 z 5Średnie prawdopodobieństwo
  • 4 z 5Wysokie prawdopodobieństwo
  • 5 z 5Najwyższa ocena szans
NASTĘPNY ARTYKUŁWonderboy kończy karierę obrotowym kopnięciem na UFC 334Czytaj dalej
Najnowsze wiadomości →Zobacz YouTube ↗
KOLEJNE WIADOMOŚCI

Czytaj dalej