Michał Michalski poddał Radosława Paczuskiego w pierwszej rundzie na KSW 121 w Libercu.
Początek wyglądał jak zapowiedź mocnej wojny w stójce. Michalski wywierał presję, Paczuski odpowiadał kopnięciami, a po jednej z wymian walka trafiła do parteru.
Paczuski próbował utrzymywać dystans i zatrzymywać wejścia rywala, ale presja Michalskiego zaczęła spychać go w coraz mniej wygodne miejsca. To nie była chaotyczna szarża. Michalski krok po kroku skracał przestrzeń.
Jak rozstrzygnęła się walka
Tam Michalski nie wypuścił okazji. Zaszczepił się na plecach rywala i skończył pojedynek duszeniem po 4 minutach i 15 sekundach.
Przejście do skończenia było najważniejszym fragmentem walki. Zamiast wracać na siłę do wymian, Michalski zobaczył otwartą drogę do pleców i od razu ją wykorzystał. Paczuski dostał bardzo mało czasu na odbudowanie pozycji.
Najciekawsze jest to, że niewielu stawiało na taki scenariusz. Dwóch mocnych uderzaczy, a o wyniku zdecydował parter. Michalski pokazał, że nie jest tylko zawodnikiem od brutalnych wymian.
Co dalej
Takie zwycięstwo daje mu więcej niż kolejny nokaut po szalonej wojnie. Rywale dostają nowy problem do rozpisania. Nie mogą już przygotowywać się wyłącznie na presję i ciężkie ręce.
Dla Paczuskiego to bolesny sygnał, bo przegrał w obszarze, który prawdopodobnie nie był pierwszym punktem alarmowym przed walką. Powrót zacznie się od poprawienia reakcji w przejściach, nie od szukania kolejnej wymiany.
Michalski zamknął temat szybko i bez oddawania niepotrzebnych minut. Teraz KSW ma powód, żeby dać mu zestawienie, które realnie przesunie go w hierarchii kategorii.
